آیا مساله بیابان زدائی به مناطق جغرافیایی خاص محدود می شود؟ و سایر مناطق نیازی به رعایت و پیگیری ندارند!!!

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان البرز؛ مژگان رضایی، رئیس آموزش، ترویج و مشارکتهای مردمی اداره کل منابع طبیعی البرز با حضور در برنامه فوق العاده شبکه امید، با بیان عوامل مؤثر در بروز و پیشروی سطح بیابان ها، بر پیامد ها و اثرات گسترش بیابان بر روی زندگی بشر تأکید نمود.

رئیس آموزش، ترویج و مشارکتهای مردمی اداره کل منابع طبیعی البرز، گفت: ابتدا در سال 1992 اهمیت مناطق بیابانی در اجلاس ریو مورد توجه قرار گرفت سپس در سال 1994 در کنوانسیون جهانی مقابله با بیابان زدائی، 17 ژوئن که در ایران مصادف با 27 خرداد ماه هست به نام روز جهانی مقابله با بیابان زائی نام گرفت.

مهندس رضایی، کاهش سطح پوشش گیاهی، خشکی هوا، افزایش دما، کاهش میزان بارندگی، وزش بادهای شدید، تبخیر زیاد نوسان دما را از جمله ویژگی های مناطق بیابانی برشمرد و تغییر کاربری در اراضی کشاورزی، بهره برداری نامناسب از سرزمین، فقر، عدم ثبات سیاسی، جنگل زدائی، چرا بیش از حد دام، روش های نامناسب کشاورزی و آبیاری، تغییرات آب و هوایی و کشت گونه های نامناسب و پر مصرف در آب را از جمله عوامل گسترش مساحت بیابان ها دانست.

مژگان رضایی تصریح نمود: به طور کلی در یک تعریف جامع هر سرزمینی که با کاهش میزان حاصلخیزی روبرو باشد در خطر بیابانی شدن قرار دارد. پس کاهش سطح سفره آب زیرزمینی، کاهش سطح جنگل ها، شور شدن خاک و آب هشدارهایی است که سرزمین را به سوی بیابانی شدن می برد.

رئیس آموزش، ترویج و مشارکتهای مردمی اداره کل منابع طبیعی البرز، خاطرنشان کرد: با این تعاریف مساله بیابان زدائی محدود به منطقه جغرافیایی خاص نمی شود و همه مناطق در کره زمین و مخصوصاً کشورهایی که در منطقه خشک و نیمه خشک هستند با حساسیت بیشتر باید اقدامات پیشگیرانه را الویت حفظ سرزمین قرار دهند.

مهندس رضایی افزود: 80 درصد از مساحت 165 میلیون کیلومتری کشور عزیزمان ایران در مناطق خشک قرار دارد که همین مساله خطر پیشروی بیابان را به ما گوشزد می کند. بارندگی در ایران 1/3 میانگین جهانی است و به علت قرار گرفتن در کمربند خشک جهان سه برابر میانگین تبخیر را داریم. با این تعارف گسترش بیابان ها می تواند موجب کاهش پوشش گیاهی، عدم دسترسی به آب شرب، بی خانمانی، فقر، مهاجرت به شهرهای بزرگ و از همه مهمتر فروپاشی نظام های معیشتی، اقتصادی و فرهنگی شود.

رضایی؛ وقوع سیلاب ها، خشکسالی، کاهش میزان بارندگی، افزایش دما، وزش بادها گرم و سوزان را از نشانه های هشدار دانست و بر لزوم اطلاع رسانی و افزایش آگاهی مردم بمنظور همکاری در جهت بیابان زدائی تأکید نمود.

رئیس آموزش، ترویج و مشارکتهای مردمی اداره کل منابع طبیعی البرز مطرح نمود: شاید گسترش روند بیابانی شدن را در استان ها ی بیابانی بیشتر حس کنیم، ولی متاسفانه این موضوع در استان های شمال و شمال غربی با میزان بارندگی بیشتر نسبت به سایر مناطق نیز نمود دارد و از نشانه های آن خشک شدن دریاچه ارومیه ، بختگان ومهارلو در فارس و پائین آمدن سطح آب تالاب انزلی است که ما را به این سمت راهنمایی می کند که خطر بیابانی شدن در همه جای کشور وجود دارد.

ایشان در بخشی دیگر از سخنان خود بر نقش رسانه در جهت افزایش آگاهی مردم تأکید و همکاری همه جانبه دستگاه هایی که در اخذ تصمیمات کلان کشور نقش دارند را ضروری دانست.

وی افزود: با ارائه آموزش های متناسب در سطح مدارس لازم است دانش آموزان را برای پذیرش مسئولیت همگام با حفظ طبیعت آماده سازیم و با اقداماتی از قبیل اطلاع رسانی و افزایش دانش مردم، اصلاح الگوهای مصرف، روش های آبیاری اصولی و در نهایت با اصلاح رفتارمان با طبیعت در تصمیم گیری ها دخیل باشیم.

در پایان مهندس رضایی گفت: در مجموع اگر در رفتارهای ما در موضوع رسیدن به توسعه پایدار تجدیدنظر صورت نپذیرد، اقدامات ما به نتیجه نخواهد رسید، بطوریکه بررسی ها نشان داده کشورهای که مورد مطالعه قرار گرفته و بر اساس مطالعات دقیق تصمیم گیری کرده اند از محیط زیست و شرایط اجتماعی خوبی برخوردار هستند.